Archive for the ‘personal’ Category

Κλείνω χρόνο!

lucky…από τότε που αποφάσισα να «σταματήσω» το τσιγάρο (δεν το έκοψα, το «σταμάτησα») μετά από 7 χρόνια! Ένα από τα πράγματα που κατάλαβα, είναι ότι η όλη διαδικασία είναι υπερεκτιμημένη. Περισσότερο «φόβο» προκαλεί η ιδέα, παρά η πράξη. Τρεις-τέσσερις μέρες αποτοξίνωση, υπνηλία, λιγούρα, θολούρα, και μετά έτοιμος. Μόνο το ψυχολογικό μένει, και οι γύρω σου που καπνίζουν και σου εξάπτουν την περιέργεια, «πως ήταν το τσιγάρο. Ήταν τόσο καλό όσο το θυμάμαι?»
Τα bonus, ακόμα κι αν δεν μιλήσουμε για υγεία, είναι πολλά. Από τα λεφτά που κερδίζει ο μη καπνιστής, την γεύση που ανακτά ένα κομμάτι που έχασε, ακόμα και ένα μέρος της αμηχανίας όπου ο καπνιστής νομίζει ότι χρειάζεται τσιγάρο. Βασικά, ο καπνιστής το χρειάζεται, ο μη καπνιστής όχι, και αρκετές φορές δεν νιώθω την αμηχανία που ένιωθα και ήθελα τσιγάρο, όπως πχ στα διαλείμματα.

Αλλά, για να πω κι εγώ τον πόνο μου, μου λείπει το πρωινό τσιγάρο. Η «ιεροτελεστία» βασικά.
Ξυπνούσα, πλενόμουν, ντυνόμουν, ήθελα να καπνίσω αλλά περίμενα. Πήγαινα στην σχολή ή την δουλειά, μισή ώρα πιο πριν, έπαιρνα τον καφέ μου, καθόμουν ήσυχος κι έστριβα το τσιγαράκι μου. Το άναβα, έπινα μια γουλιά καφέ, κι ένιωθα την νικοτίνη να μουδιάζει το κεφάλι μου μετά από τόσες ώρες χωρίς τσιγάρο… Εξάρτηση! Αυτό το πράγμα μου λείπει, και δεν έχω βρει κάτι να το αντικαταστήσει, αλλά προς το παρόν το παλεύω!
Τελικά το να σταματάς το τσιγάρο, είναι ένας χωρισμός. Μερικά πράγματα σου λείπουν..

[φώτο βία]

Advertisements